Uzasadnienie
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, która odbyła się w dniu 2 lutego 2018 r. stawił się D. M. Wniósł o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania, co uzasadnił tym, że przez cztery lata reprezentował inwestora w postępowaniach przed wszystkimi organami w niniejszej sprawie. Inwestor jest mu winien pieniądze i uzależnił wypłatę tych pieniędzy od wyniku niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Stosownie do postanowień art. 33 § 2 P.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
W ocenie Sądu wynik toczącego się postępowania nie dotyczy interesu prawnego wnioskodawcy. O posiadaniu przez daną osobę interesu prawnego w określonym postępowaniu można mówić, jeżeli pomiędzy jej sytuacją prawną a przedmiotem postępowania istnieje uzasadnione treścią normy prawa materialnego realne, rzeczywiste powiązanie, czyniące ją zainteresowaną tym postępowaniem i w konsekwencji uprawnioną do udziału w nim w charakterze strony. W niniejszej sprawie wnioskodawca wskazał, że jest zainteresowany rozstrzygnięciem, ze względu na swój interes faktyczny – dotyczący jego sytuacji majątkowej. Naruszenie interesu faktycznego nie daje zaś osobie przymiotu strony czy uczestnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym należało uznać, że wniosek wnioskodawcy o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie został należycie uzasadniony.
W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.