Uzasadnienie
Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, a w odpowiedzi, na druku urzędowego formularza zwróciła się o zwolnienie od kosztów sadowych akcentując, że wychowuje samotnie czwórkę dzieci. Z treści formularza wynika, że strona nie posiada żadnego majątku a jej jedynym źródłem utrzymania się jest dochód ze świadczeń rodzinnych uzyskiwany w kwocie 1815 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała dokumenty obrazujące poziom i strukturę jej miesięcznych wydatków oraz dochody.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Ta zaś, poddana ocenie z uwzględnieniem treści złożonego wniosku oraz nadesłanych później dokumentów prowadzi do wniosku, iż wnioskodawczyni może mieć problemy ze zdobyciem środków na opłacenie kosztów sądowych. Łączny dochód w jej sześcioosobowej rodzinie kształtuje się bowiem na poziomie około 2100 zł. Strona co prawda nie udokumentowała wysokości wydatków przeznaczanych na utrzymanie się, nie mniej jednak już sam fakt, że wspomniany wyżej dochód musi pokrywać potrzeby sześciu osób, w tym czwórki dzieci pozwala przyjąć, iż rzeczywiście może mieć problemy nawet ze zdobyciem środków na uiszczenie wpisu od skargi. W opisywanej sytuacji można więc uznać, że zaistniały okoliczności opisane w hipotezie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z czym uzasadnione będzie uwzględnienie wniosku strony.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.