Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się obecnie ze zgromadzonych oszczędności w kwocie około 3000 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi budynek mieszkalny o pow. 112 m2 i wartości około 400.000,00 zł oraz nieruchomość gruntowa o pow. 0,72 ha. Oprócz tego wnioskodawca jest właścicielem pojazdu marki [...]. W druku formularza skarżący podał, że bieżące koszty utrzymania (media) pochłaniają około 250 zł miesięcznie, natomiast koszty leczenia to wydatek rzędu 300 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał szereg dokumentów obrazujących poziom i strukturę wydatków związanych z utrzymaniem się; kopię dowodu rejestracyjnego posiadanego przezeń samochodu a także decyzję przyznającą świadczenie przedemerytalne w wysokości 878 zł netto miesięcznie oraz zaświadczenie lekarskie stwierdzające istnienie schorzeń o charakterze przewlekłym.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Analiza sytuacji materialnej wnioskodawcy nie pozwoliła stwierdzić, że jego stan majątkowy uzasadniałby uwzględnienie wniosku w całości, jakkolwiek uwzględniono go w części dotyczącej kosztów sądowych – poza wpisem od skargi. Ta ostatnia opłata została bowiem przez wnioskodawcę uiszczona, co oznacza, że dysponował on możliwościami finansowymi pozwalającymi na jej poniesienie. Zwalniając stronę od kosztów sądowych pod uwagę wzięto wysokość uzyskiwanych dochodów. Są one bowiem stosunkowo niskie, stąd też poniesienie wpisu od skargi, będącego zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania mogłoby stanowić dla strony znaczące uszczuplenie jego zasobów. Z tej perspektywy zasadnym jest zwolnienie strony od dalszych kosztów sądowych, jako że ich poniesienie może negatywnie wpłynąć na posiadane przezeń zasoby.
Oddalając wniosek w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu pod uwagę wzięto fakt, iż strona posiada stałe źródło, co prawda skromnych, ale jednak dochodów. Nie można więc stwierdzić, że nie ma żadnych możliwości zdobycia środków na ten cel, abstrahując od tego, że udział fachowego pełnomocnika na obecnym etapie postępowania nie jest niezbędny.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.