Uzasadnienie
Prezydent Miasta B.(dalej: Prezydent), po rozpoznaniu wniosku B. H. – "A" B. H. (dalej: inwestor), postanowieniem z dnia [...] nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie warunków zabudowy dla budowy boksów żelbetonowych pod składowanie kruszyw na nieruchomości położonej w B. przy ul. [...] oznaczonej jako działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 i 8, obręb L. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, iż teren inwestycji objęty jest uchwałą Rady Miejskiej w B. Nr [...] podjętą w dniu [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych przy ul. [...], w rejonie składowiska odpadów komunalnych w L.. Według informacji Biura Rozwoju Miasta B., prowadzącego prace projektowe na projektem planu, na obecnym etapie nie można jednoznacznie stwierdzić zgodności planowanej inwestycji z projektem planu. Okoliczność ta stanowiła przesłankę zwieszenia prowadzonego postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W zażaleniu z dnia 20 lipca 2018 r. inwestor podnosi, iż nie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia postępowania, bowiem ww. uchwała Rady Miejskiej w B. Nr [...] podjęta została w dniu [...] tj. po dacie złożenia wniosku inicjującego postępowanie w sprawie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji tj. 8 lutego 2018 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej: Kolegium) postanowieniem z [...]. nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Jak wynika z uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, jeszcze przed wszczęciem postepowania zmarły dwie osoby uznane za strony. Organ I instancji mimo tego skierował do nich postanowienie o zawieszeniu, nie ustalając wcześniej ich następców prawnych. Tym samym zapewnił im możliwości czynnego udziału w sprawie. Stanowi to naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. i skutkuje wadliwością postanowienia, uzasadniającą jego wznowienie (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Powoduje to konieczność powtórzenia czynności procesowych składających się na postępowanie wyjaśniające. Jeśli uchybienie takie zostanie dostrzeżone przez organ II instancji na etapie postępowania odwoławczego, istnieje podstawa (art. 138 § 2 k.p.a.) do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (por. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2011 r. sygn. II OSK 1180/10).
Ponadto, zapewnienie następcom prawnym stron zmarłych udziału w sprawie dopiero na etapie postępowania odwoławczego stanowiłoby o naruszeniu art. 15 k.p.a., który ustanawia zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, co z kolei uniemożliwia zastosowanie przez organ odwoławczy przepisu art. 136 k.p.a.
W skardze z 17 września 2018 r. inwestor kwestionuje postanowienie Kolegium, podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym:
1/ art. 28 k.p.a., poprzez uznanie iż jako strona w postępowaniu powinni występować spadkobiercy zmarłych A. G. i S. G. (ostatnio zam. B., ul. [...]), których nieruchomość nie graniczy z działką gdzie planowana jest inwestycja, a wyłącznie z drogą dojazdową do tej działki;
2/ art. 138 § 2 w związku z art. 144 k.p.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, wskazany przez organ II instancji, nie ma istotnego wpływu na jej rozstrzygnięcie, bowiem spadkobiercy ww. osób nie mogą w sprawie występować w charakterze strony.
Na tej podstawie inwestor wnosi o uchylenie całości postanowienia Kolegium
Jako podstawowy motyw skargi wskazuje to, że nieżyjące osoby, traktowane przez organ I instancji jako strony, w istocie nie miały w sprawie interesu prawnego bowiem należąca do nich nieruchomość – działka nr 5 - sąsiaduje wyłącznie z drogą wewnętrzną. Ponadto, od terenu inwestycji jest odległa o ok. 400 m. Z tego względu następcy prawni nie mogą być uznani za strony postępowania.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Skarga jest uzasadniona, przy czym z innych względów, aniżeli w niej wskazane.
Organ I instancji skierował postanowienie z dnia 11 lipca 2018 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie warunków zabudowy do A. G. i S. G., podobnie jak i zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 20 marca 2018 r., na adres wskazany w rejestrze gruntów (k. 24 akt administracyjnych). Dane tam zawarte powinny mieć znamiona aktualności, stąd trudno zarzucić organowi niedbalstwo w tym względzie. Po zwrocie korespondecji z adnotacją o śmierci adresatów organ podjął czynności w celu ustalenia ich następców prawnych (por. pismo adresowane do wnioskodawcy oraz do stron postępowania z 5 września 2018r.).
Zdaniem Sądu, postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem postępowania, a więc w tym przypadku nie decydowało o ustaleniu bądź odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie boksów żelbetonowych pod składowanie kruszyw na nieruchomości położonej w B. przy ul. [...]. Skierowanie w tej sytuacji postanowienia o zawieszeniu postępowania z przyczyn określonych w art. 62 u.p.z.p. do osób zmarłych, które zgodnie z danymi zamieszczonymi w ewidencji gruntów są właścicielami nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, a więc mają jedynie interes "refleksowy" (decyzja w sprawie warunków zabudowy nie będzie rozstrzygała o ich prawach, a tylko pośrednio praw takich będzie dotyczyła), nie może być oceniane jako istotne naruszenie prawa bowiem w żaden sposób nie ma wpływu na końcowy wynik sprawy (decyzję o warunkach zabudowy).
Zatem w sytuacji, w której postępowanie merytoryczne uległo zawieszeniu, a organ podjął czynności zmierzające do ustalenia następców prawnych stron "refleksowych" tego postępowania, brak jest podstaw do przyjęcia, iż doszło do naruszenia ich uprawnienia do czynnego udziału w postępowaniu. Dopiero w przypadku podjęcia zawieszonego postępowania i kontynowania go bez umożliwienia tym stronom udziału w postępowaniu mielibyśmy do czynienia z istotnym naruszeniem art. 10 k.p.a.
Nie zachodziły zatem, wskazana przez Kolegium, podstawa do uchylenia postanowienia organu I instancji.
W kontekście tych ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze, bowiem to nie w tym postępowaniu incydentalnym ocenia się legitymację podmiotów uznanych za strony postępowania głównego. W istocie, jak wynika z treści skargi, ustaleń organów w tym zakresie ona dotyczy.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 211 p.p.s.a.