Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., nr [...], na podstawie którego organ pierwszej instancji wymierzył skarżącej Spółce karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego w wysokości 50 000 (pięćdziesiąt tysięcy) złotych.
W skardze z dnia 12 czewrca 2012 r. na postanowienie organu drugiej instancji pełnomocnik strony skarżącej wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie, a także zawnioskował o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na czas postępowania. Wniosek nie został umotywowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej musi wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek.
Nadto podkreślenia wymaga, że przedmiotem takiej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, przy czym przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Wniosek pełnomocnika skarżącej Spółki obejmował zaskarżone postanowienie, zgodnie z którym uchylono rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Postanowienie uchylające, mające w tym przypadku jedynie charakter procesowy, nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest - zdaniem Sądu - aktem, który nie nadaje się do wykonania. Nie nakłada ono bowiem na skarżącą Spółkę żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w drodze ewentualnej egzekucji, jak też nie kreuje żadnych uprawnień dla strony, których realizacji mogłaby się domagać. Chociaż zaskarżone postanowienie wywołuje określone skutki procesowe w postaci konieczności podjęcia przez organ administracyjny pierwszej instancji ponownego postępowania w sprawie, to jednak nie można przyjąć, że brak wstrzymania wykonania aktu naraziłby bezpośrednio skarżącą Spółkę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym decyzja kasacyjna, co do zasady, nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 3/11; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 489/10, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na marginesie wskazać również należy, że pełnomocnik skarżącej Spółki nie podał jakichkolwiek informacji ani nie przedstawił dokumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku, a to w interesie strony leży takie jego sformułowanie, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie można przyjąć, że argumenty wysuwane przez pełnomocnika na dowód istnienia podstaw do uchylenia postanowienia organu nadzoru budowlanego są tymi samymi, które Sąd bierze pod uwagę postanawiając o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.