Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach po rozpoznaniu wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zwolnił skarżącą z wpisu od skargi oraz oddalił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia 20 stycznia 2013 r. skarżąca, odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, wskazując na swoją trudną sytuację finansową związaną z koniecznością ponoszenia kosztów długotrwałego leczenia wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a w skład jej majątku wchodzi połowa budynku mieszkalnego o powierzchni 61 m². Skarżąca zyskuje dochód z tytułu stosunku pracy w wysokości netto 2.533,51 zł. Do wniosku skarżąca dołączyła szereg rachunków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania, a także liczną dokumentację lekarską i rachunki na zakup lekarstw świadczące o złym stanie zdrowia skarżącej, jej przewlekłych schorzeniach i wysokich kosztach związanego z tym leczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym, bo tak Sąd zakwalifikował przedmiotowy wniosek z dnia 20 stycznia 2013 r. obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do sytuacji majątkowej skarżącej stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku.
Jak już wskazano na wstępie, na mocy postanowienia z dnia 2 października 2012 r., skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych. Jej sytuacja osobista i majątkowa od tego czasu nie tylko nie poprawiła się, ale nawet z uwagi na koszty związane z leczeniem uległa pogorszeniu. W ocenie Sądu skarżąca wykazała w sposób dostateczny i przekonujący, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów sądowych. Prawo pomocy przysługuje osobom, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź też ich środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Wobec oświadczenia skarżącej zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także w świetle dołączonych dokumentów należy przychylić się do złożonego wniosku.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.