Uzasadnienie
W dniu [...]r. do Kancelarii [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła skarga M. Z., skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, której przedmiotem jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, wszak zaakcentował, że decyzję doręczano skarżącej w sposób zastępczy, i że dwukrotnie w tych ramach została zwrócona do nadawcy w [...] r. Po raz pierwszy przesyłkę zwrócono w dniu [...]r. kiedy to wysłano ją na adres skarżącej wskazany w protokole przesłuchania z dnia [...]r., tj. C., ul. [...]. Po raz drugi decyzję wysłano w dniu [...]r. na adres wskazany w odwołaniu od decyzji organu I instancji, tj. C., [...]. I tym razem powróciła do nadawcy z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie" w dniu [...]. W obu przypadkach organ dwukrotnie awizował przesyłki. W pierwszym przypadku w dniach: [...]r., a w drugim, w dniach: [...]r.
Z pisma Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Oddziału Zamiejscowego w C. [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia [...]r., skierowanego do M. Z., wynika, że potwierdzoną za zgodność kserokopię skarżonej tutaj decyzji wydano M.Z. w dniu [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej w skrócie: P.p.s.a. - skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest warunkiem jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Trzeba przy tym podkreślić, iż badanie zachowania terminu do wniesienia skargi możliwe jest tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna, a z takim aktem mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy, została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie (lub ogłoszenie) decyzji stanowi bowiem jej wprowadzenie do obrotu prawnego (tak Janusz Borkowski w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., 6. wydanie, Wyd. C.H. Beck, s. 518, teza 3).
Nie ulega przy tym wątpliwości, że skuteczne doręczenie stronie decyzji otwiera także bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej w skrócie: k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma przez pocztę w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi, dozorcy domu, którzy podjęliby się oddania pisma adresatowi), poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).
Z kolei, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
Trzeba w tym miejscu zauważyć, że w treści odpowiedzi na skargę organ odwoławczy powstrzymał się od oceny skuteczności doręczeń spornej decyzji mających miejsce jeszcze w [...] r. Jednakowoż Sąd, mając na uwadze poczynione na wstępie wywody, jest z urzędu zobowiązany do badania skuteczności wprowadzenia zaskarżonego aktu administracyjnego do obrotu prawnego.
W okolicznościach rozpoznanej sprawy Sąd uznał, że organ II instancji prawidłowo, w sposób zgodny z treścią art. 44 k.p.a., doręczył zaskarżoną obecnie decyzję ze skutkiem na dzień [...]r. tj. z upływem czternastego dnia licząc od dnia pierwszego awiza, czyli [...]r. Należy wszak podkreślić, że skutek doręczenia miał miejsce w przypadku ponowionej przesyłki pocztowej, przesłanej na adres: C., [...], gdyż to właśnie ten adres skarżąca zgłosiła jako ostatni w toku postępowania administracyjnego w treści "odwołania" z dnia [...]r.
Przyjąwszy, iż zaskarżoną obecnie decyzję doręczono skarżącej ze skutkiem na dzień [...]r. należy stwierdzić, że termin do wniesienia skargi upłynął w tej sprawie w dniu [...]r. Z kolei skarga M. Z. została wniesiona w dniu [...]r. a więc z przekroczeniem ustawowego terminu.
Na marginesie nadmienić należy, że późniejsze odebranie przez skarżącą kopii decyzji, która uprzednio została doręczona zastępczo, nie powoduje otwarcia dla skarżącej od początku terminu do wniesienia skargi.
Tym samym skarga jako wniesiona po upływie do jej wniesienia podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.