Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 maja 2026 r. S. R. (dalej jako: "skarżący"), reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Wojewody Śląskiego, opisana w rubrum nn. postanowienia. Na skardze umieszczono znak opłaty sądowej na kwotę 100 zł.
Na mocy zarządzenia z dnia 20 lipca 2026 r. sporządzono odpis skargi zaś jej oryginał zwrócono pełnomocnikowi skarżącego wraz z informacją, że zgodnie z treścią art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", w postępowaniu sądowoadministracyjnym opłaty sądowe uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Brak jest możliwości uiszczenia opłaty znakami opłaty sądowej
Następnie zarządzeniem z 20 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 sierpnia 2026 r. Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.).
Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Mimo zawartych w wezwaniu pouczeń co do terminu wykonania obowiązku oraz skutków jego niewykonania, skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 10 sierpnia 2026 r. (poniedziałek).
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.