Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. K., zam. w D. przy ul. [...] zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego D. w sprawie rozbudowy obiektu budowlanego na działce położonej przy ul. [...] w D.. Były one prowadzone na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę udzielonego przez Prezydenta D. z dnia [...] r. nr [...] i obejmowało nadbudowę, przebudowę i rozbudowę ze zmianą sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkalne istniejącej kamienicy. Inwestorem jest M. L., zam. w D. przy ul. [...]
W dniu [...]r. odbyły się oględziny nieruchomości, w trakcie których ustalono, iż roboty nie są prowadzone zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. W związku z powyższym dnia [...] r. organ wszczął postepowanie w sprawie prowadzonej rozbudowy niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]:
- - wstrzymał prowadzenie robót budowlanych objętych pozwoleniem,
- - ustalił wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń terenu budowy przed czynnikami atmosferycznymi,
- - zobowiązał inwestorkę do przedłożenia uzupełnienia opinii technicznej o analizę zacienienia w związku z podwyższeniem budynku.
Zażalenie na to postanowienie złożył reprezentujący A. K. adwokat A. R. domagając się:
- - cofnięcia pozwolenia na budowę zawartego w decyzji nr [...],
- - nakazanie rozbiórki dotychczas wzniesionej budowli,
- - uchylenia postanowienia nr [...] i ponownego przeprowadzenia kontroli terenu budowy.
Co istotne zażalenie powyższe nie zawierało żadnych zarzutów co do skarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie zażaleniowe. Podniósł on, że zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci moc z mocy prawa, po upływie dwóch miesięcy od jego doręczenia stronie, gdy nie wydano odpowiedniej decyzji. Zatem w chwili rozpatrywania zażalenia A. K., nie funkcjonowało ono już w obrocie prawnym.
Skargę na postanowienie [...]WINB do tutejszego Sądu złożyła A. K. reprezentowana przez adwokata A. R.. Domagając się uchylenia skarżonego postanowienia zarzuciła organowi II instancji, iż to w wyniku jego spóźnionych działań doszło do utraty mocy postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych.
Tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygn. II SA/Gl 426/14 uchylił skarżone postanowienie. Zobowiązał również organ II instancji do merytorycznego rozpatrzenia zażalenia A. K..
Ponownie rozpatrując sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] r. nr [...]. W ocenie organu II instancji rozstrzygnięcie to odpowiadało prawu.
Skargę na postanowienie [...]WINB do tutejszego Sądu złożyła A. K. reprezentowana przez adwokata A. R.. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia (błędnie w skardze oznaczonego jako decyzja) oraz zasądzenia kosztów wedle norm prawem przewidzianych zarzuciła organowi II instancji naruszenie 50 ust. 1 pkt 2 i 4, ust. 2 i 3 w związku z art. 50a ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez wdrożenie postępowania naprawczego mimo braku podstaw do tego.
Organ administracji odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W świetle art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) "w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:
- 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub
- 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub
- 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub
- 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.
Jednocześnie na mocy ust. 2 i 3 tego artykułu w postanowieniu o wstrzymaniu robót należy podać przyczynę wstrzymania robót, ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń i fakultatywnie nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz.
Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy należy przede wszystkim podkreślić, iż zarzut rozpatrywanej skargi nie odnosi się do postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]. Z uzasadnienia skargi wynika, że A. K. sprzeciwia się prowadzeniu jako takiego postępowania naprawczego w stosunku do spornej inwestycji. Jednakże będące przedmiotem tego postępowania postanowienie odnosi się tylko do kwestii wstrzymania robót budowlanych, wykonania odpowiednich zabezpieczeń i przygotowania analizy zacienienia nieruchomości. Zatem zarzut skargi należy uznać za niezasadny.
Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.