Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, nie posiadają żadnego majątku poza budynkiem w którym zamieszkują (o pow. 100 m2). Wnioskodawcy podali, że jedynym źródłem ich utrzymania się jest świadczenie emerytalne S. K. uzyskiwane w kwocie 2400 zł netto miesięcznie. Z dokonanego przez strony zestawienia stałych, miesięcznych wydatków wynika, iż pochłaniają one znaczącą część wspomnianego dochodu.
Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik skarżących nadesłał dokumenty potwierdzające wysokość ich dochodów oraz poziom i strukturę stałych, miesięcznych wydatków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Sytuacja materialna osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest oceniania przy uwzględnieniu poziomu dochodów oraz wysokości i rodzaju wydatków przeznaczanych na utrzymanie się oraz z perspektywy kosztów do poniesienia których strona może być zobowiązana.
Z treści urzędowego formularza oraz dokumentów nadesłanych na wezwania referendarza sądowego wynika, że dochód w rodzinie skarżących wynosi 2406 zł netto miesięcznie (co potwierdza wyciąg z rachunku bankowego), a stałe, miesięczne wydatki wynoszą około 900 – 1000 zł (przy uwzględnieniu również kosztów zakupu lekarstw i opału). Stronom pozostaje więc około 1300 – 1500 zł miesięcznie.
W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 100 zł – zgodnie z treścią rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jest to zaś zasadniczy wydatek, do poniesienia którego strona jest zobowiązana na obecnym etapie postępowania, a dochody rodziny skarżących wskazują na to, że opłacenie wpisu nie powinno stanowić zagrożenia dla zaspokojenia bieżących potrzeb jej rodziny. Po odliczeniu wskazanych wyżej kosztów utrzymania do ich dyspozycji pozostają środki pieniężne, z których można wygospodarować kwotę pozwalającą na uiszczenie wpisu od skargi bez uszczerbku dla ich utrzymania się.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.