Uzasadnienie
Zgodnie z art. 219 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu pisma do sądu, zaś jej uiszczenie następuje gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Nadto, po myśli art. 220 § 3 w zw. z art. 221 cyt. ustawy skarga wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego, która nie została należycie opłacona, podlega odrzuceniu bez wezwania do zapłaty wpisu, jeżeli podlegała opłacie stałej.
W kwestii zgodności przepisów art. 219 § 2 i art. 221 powołanej ustawy z Konstytucją RP, wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322 z dnia 17 marca 2006 r.).
Skarga w niniejszej sprawie podlegała zaś wpisowi stałemu w kwocie [...] zł (§ 2 ust. 5 rozp. RM z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Tymczasem należny wpis nie został należycie uiszczony w terminie otwartym do wniesienia skargi, sporządzonej przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Wymogu tego nie spełnia bowiem uiszczenie opłaty w znakach sądowych, jak to nastąpiło w niniejszej sprawie. W tej sytuacji skarga jako nienależycie opłacona podlegała odrzuceniu z mocy powołanej regulacji – bez wezwania o uiszczenie wpisu zgodnie z przywołanym wyżej wyrokiem TK, którym jednocześnie orzeczono o niezgodności z ustawą § 5 ust. 2 cyt. rozp.
su.