Uzasadnienie
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] uwzględnił zażalenie wniesione przez "A" S.A. w ten sposób, że uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. z dnia [...], znak: [...] w całości oraz nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] roku w sprawie zatwierdzenia projektu budowanego i udzielenia pozwolenia dla "A" S.A. na budowę "Napowietrznych linii izolowanych 30 kV L2/1 i L 7/1 na odkrywce [...] HB do zasilania stacji redukcyjnej SR 8 wraz z miedzianą linia telekomunikacyjną - obejście części wschodniej odkrywki [...] IIB".
W uzasadnieniu organ wskazał, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nastąpiło na podstawie art 108 § 1 k.p.a. ze względu na "inny" interes społeczny i wyjątkowo ważny interes strony. Chodzi o budowę linii energetycznej, która ma służyć do zasilania systemu odwodnienia wgłębnego na odkrywce [...] IIB, co umożliwi prowadzenie tam robót. W "zawodnionej" odkrywce węgla brunatnego nie jest bowiem możliwe bezpieczne prowadzenie robót górniczych, tak dla załogi, jak i dla sprzętu.
Pismem z dnia 8 sierpnia 2017 r. skargę na to postanowienie wnieśli P. G. i D. G., zarzucając mu:
1/ naruszenie przepisów postępowania, tj. art.138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Przesłanki uzasadniające nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności zostały przedstawione dopiero w żaleniu, wobec czego organ odwoławczy uwzględniając je naruszył zasadę dwuinstancyjności 2/ naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8 art. 108 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 2 poprzez uchylenie postanowienia organu I instancji oraz całkowicie dowolne uznanie, iż decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. z dnia [...] r. należy nadać rygor natychmiastowej wykonalności, podczas gdy: w rzeczywistości brak było przesłanek "niezbędności", które wskazywałyby na zagrożenie życia lub zdrowia, jak również przesłanek "innego" interesu społecznego i wyjątkowo ważnego interesu strony. Nie wystąpiła także sytuacja, która ma znamiona stanu nagłej konieczności administracyjnej. Inwestor wskazał tylko na hipotetyczne a nie na realne zagrożenie życia i zdrowia ludzkiego oraz nie wykazał "innego" interesu społecznego i wyjątkowo ważnego interesu strony.
3/ naruszenie art. 7, 77 oraz 80 k.p.a. poprzez zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób niewyczerpujący, poprzez nieprzeprowadzenie żadnego dowodu na okoliczność rzekomego "innego" interesu społecznego i wyjątkowo ważnego |interesu strony, co doprowadziło do wydania błędnego postanowienia.
4/ naruszenie art. 7 k.p.a., poprzez uwzględnienie przez organ I instancji jedynie "słusznego interesu strony" dotyczącego inwestora (wnioskodawcy) z pominięciem interesów pozostałych stron postępowania.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie kwestionowanego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania, a ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu.
Odpowiedź na skargę złożył uczestnik postępowania – "A" S.A., także wnosząc o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano na okoliczności wskazujące na zaistnienie przesłanek koniecznych do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. skarżący – P. G. i D. G., cofnęli skargę na wymienione na wstępie postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w rozpatrywanej sprawie jest dopuszczalne, nie zmierza ono do obejścia prawa ani tez nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Mając na względzie zaprezentowane wyżej okoliczności uznano, iż zachodzi przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w sentencji.