Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...] sprostował decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na przebudowę wytwórni mas bitumicznych w M., na działce nr [...], gm. J. Pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. Stowarzyszenie "A" w M. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...], umarzające, po rozpatrzeniu zażalenia tego podmiotu, postępowanie zażaleniowe od powołanego na wstępie postanowienia Starosty [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu pierwszej instancji. W jego uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że postanowienie to nie spełnia wymaganej cechy oczywistości z art. 113 § 1 Kpa.
Ustosunkowując się do wniosku uczestnik postępowania "Z" S.A. w B. wniósł o jego oddalenie, wskazując na brak uzasadnienia wniosku oraz akcentując, że akt którego wniosek ten dotyczy nie może spowodować znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie stanowi źródła jakiegokolwiek obowiązku czy też przymusu skierowanego do wnioskodawcy.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przy czym pojęcie "w graniach tej samej sprawy" należy interpretować na tle regulacji art. 3 § 2 Ppsa, wskazującego przedmiot kontroli sądowej oraz art. 134 i art. 135 Ppsa, określających zakres tej kontroli. Zgodnie z art. 135 Ppsa, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w graniach sprawy, której dotyczy skarga.
Przedmiotem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej może być zatem objęty nie tylko zaskarżony akt, lecz również inne akty lub czynności będące z tym aktem w związku, tzn. tożsame z nim zarówno podmiotowo jak i przedmiotowo, a ponadto podlegające kontroli sądu administracyjnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że przedmiotem skargi, a zatem oceny dokonywanej przez Sąd jest tylko i wyłącznie postanowienie organu odwoławczego umarzające postępowanie zażaleniowe, nie zaś postanowienie organu pierwszej instancji objęte tymże zażaleniem. Zaskarżone postanowienie ma bowiem charakter formalny i ocena jego zgodności z prawem ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania. Choć oba akty zostały wydane faktycznie w ramach szeroko rozumianej jednej sprawy, to jednakże postanowienie organu pierwszej instancji, poprzedzające zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie umarzające postępowanie zażaleniowe, nie mieści się w graniach sprawy określonych w art. 135 Ppsa.
W konsekwencji w niniejszym postępowaniu analiza zgodności z prawem postanowienia organu pierwszej instancji jest wyłączona. W takiej sytuacji wykluczona jest zatem możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania tego postanowienia.
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.