Uzasadnienie
Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca spółka zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na treść art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.). Z informacji przedstawionych w druku formularza wynika, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 16.550.000, 00 zł, aktywa trwałe maja wartość 14.443.878, 00 zł, a zysk za rok ubiegły zamknął się w kwocie 16.149, 67 zł. Na trzech rachunkach bankowych Spółki znajdują się kwoty: 115.928, 29 zł, 4.521, 95 zł oraz 895, 95 euro.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 P.p.s.a. konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że wbrew stanowisku strony skarżącej przepis art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie może stanowić podstawy do zwolnienia jej z urzędu od kosztów sądowych. Regulacja dotycząca kosztów sądowych została zawarta w przepisach Działu V, rozdziału 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W art. 239 przywołanej ustawy w sposób enumeratywny wyliczono sytuacje, w których podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego jest z mocy ustawy zwolniony od kosztów sądowych. W przepisie tym nie zaliczono do kręgu zwolnionych zakładów pracy chronionej. Co prawda art. 241 P.p.s.a. dopuszcza możliwość wskazania w innych przepisach zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych, jednakże uznać trzeba, że te inne przepisy muszą wprost zawierać zwolnienie od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w ogóle bądź ich części.
Takie stanowisko, w pełni aprobowane przez rozpoznającego niniejszy wniosek, zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 4/04 (opublikowane w: ONSAiWSA 2004/1/29). Trzeba zarazem stanowczo podkreślić, że również w odniesieniu do kosztów sądowych w sprawach cywilnych analogiczny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w uchwałach z dnia 2 grudnia 2003 r. (sygn. akt III CZP 91/03 - opublikowanej w Biuletynie Sądu Najwyższego z 2004 r. nr 12, poz. 195) oraz w uchwale z dnia 26 listopada 2003 r. (sygn. akt III CZP 79/03 - opublikowanej w Biuletynie Sądu Najwyższego z 2003 r. nr 11, poz. 7).
W związku z powyższym zachodzą podstawy do poddania złożonego wniosku analizie z uwzględnieniem kryteriów wskazanych w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze treść złożonego wniosku należało przyjąć, że brak jest podstaw do zwolnienia skarżącej Spółki od kosztów sądowych.
Przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że na obecnym etapie postępowania koszty sądowe sprowadzają się zasadniczo do wpisu od skargi. Uwzględniając więc fakt, że na rachunkach bankowych skarżącej znajdują się kwoty: 115.928, 29 zł, 4.521, 95 zł oraz 895, 95 euro trudno przyjąć, że opłacenie 100 zł tytułem wpisu od skargi leży poza możliwościami strony zwłaszcza, że nie wykazała ona, iż środkami tymi nie może dysponować bądź też, że są one zajęte na poczet zobowiązań wobec podmiotów trzecich.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.