Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 czerwca 2020 r. A. P. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. odmawiającą zameldowania I. D. na pobyt czasowy w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w Z. W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie, a ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez które to wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną, od której przysługuje możliwość wniesienia odwołania do Wojewody Śląskiego, o czym strony zostały pouczone. Wynika stąd, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od ewentualnej decyzji wydanej przez organ drugiej instancji, po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od decyzji pierwszoinstancyjnej. To zaś czyni skargę na zaskarżoną decyzje Prezydenta Miasta Z. niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.