Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 30 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 858/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia NSA Łucja Franiczek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 12 lipca 2016 r. A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. nr [...], zatwierdzającą podział nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów miasta W. obręb [...], jako działki o nr 1, 2 oraz 3.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

Z treści skargi wynika, że jej przedmiotem jest decyzja organu I instancji, bowiem wyraźnie w niej wskazano nazwę organu, którego rozstrzygnięcie jest kwestionowane, jak i numer oraz datę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wyjaśnić należy, że od zaskarżonej decyzji organu I instancji przysługiwało skarżącemu zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 23 ze zm.) dalej w skrócie K.p.a. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Prezydenta Miasta W. w terminie 14 dni od daty jego doręczenia. O sposobie, terminie i trybie wniesienia odwołania strona skarżąca została prawidłowo pouczona w treści zaskarżonej decyzji organu I instancji.

W konsekwencji uznać należy, iż wniesienie skargi na decyzję organu

I instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak sentencji

Odnosząc się do zawartego w skardze żądania stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, należy wskazać, że stosownie do treści art. 157 § 1 K.p.a., właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 tej ustawy, jest organ wyższego stopnia (w przypadku decyzji Prezydenta Miasta W. jest to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. – art. 17 pkt 1 K.p.a.). Tym samym to określone organy administracji publicznej są właściwe do prowadzenia postępowania nadzwyczajnego mającego na celu stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Dopiero ewentualnie wydana w takim postępowaniu nadzwyczajnym decyzja, po wyczerpaniu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.