Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) K. M., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie matki S. M., wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Przedmiotowa skarga w dniu [...] r. została przesłana do organu odwoławczego, celem nadania jej dalszego biegu, stosownie do regulacji zawartej w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi została skutecznie (zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego - Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) doręczona pełnomocnikowi skarżącej (umocowanemu również w postępowaniu administracyjnym) w dniu [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z treści art. 53 § 1 ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego reguluje art. 54 § 1 ustawy, zgodnie z którym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem wpływ skargi do bezpośrednio do Sądu skutkuje koniecznością przekazania jej organu właściwemu, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącej zaskarżonej decyzji w dniu [...] r. termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] r. ([...] - dzień roboczy). Skarga przekazana Wojewodzie w dniu [...] r. została zatem wniesiona po terminie. Dodatkowo należy zauważyć, iż skarga wpłynęła do Sądu dopiero w dniu [...] r. (vide: prezentata wpływu pisma), zatem już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, uniemożliwiło to jej przekazanie z zachowaniem tego terminu właściwemu organowi.
W świetle wskazanych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy.