Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania przez K. P. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] o skierowaniu na badania lekarskie, celem ustalenia zdolności do kierowania pojazdami.
Na powyższe postanowienie K. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Na wezwanie Sądu do wykazania, iż wykonanie decyzji Starosty [...] spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] r. podał, iż brak prawa jazdy skutkuje znacznymi trudnościami związanymi z wykonywaniem pracy.
Skarżący jest bowiem zatrudniony jako pracownik budowlany w przedsiębiorstwie, które realizuje swoje zadania na obszarze całego województwa. Wiąże się z tym obowiązek dojeżdżania do pracy na wczesne godziny (praca rozpoczyna się o 7 rano). Brak samochodu może skutkować zwolnieniem skarżącego z pracy, z uwagi na jego małą dyspozycyjność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Po jej przekazaniu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu może on - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z ostatniego zdania cytowanego wyżej przepisu wynika zatem, iż co do zasady w postępowaniu sądowoadministracyjnym wszczętym na skutek skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji dopuszczalny jest wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
W pierwszej kolejności należy podnieść, że będąca przedmiotem wniosku o wstrzymanie decyzja Starosty [...] z dnia [...] r. została już dobrowolnie wykonana przez stronę skarżącą. Jeszcze przed wniesieniem skargi skarżący poddał się nakazanym badaniom lekarskim i uzyskał w dniu [...] r. negatywne orzeczenie lekarskie nr [...]. Należy podkreślić, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana. Nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji.
W związku z tym złożony w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za bezprzedmiotowy. Bezprzedmiotowość wniosku nie powoduje jednak umorzenia postępowania w tym zakresie, lecz skutkuje odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Następnie należy wskazać, że skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] i uzasadniając go w piśmie z dnia [...] r. nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, w szczególności zaś nie przedstawił rzeczowej argumentacji w celu uprawdopodobnienia jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania tej decyzji i w czym upatruje nieodwracalność skutków tego aktu. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.