Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 września 2017 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy jego pismo z dnia 17 sierpnia 2017 r. stanowi skargę do Sądu pod rygorem przyjęcia, że stanowi. Jednocześnie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania oraz do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 października 2017 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 18 października 2017 r. (środa – dzień roboczy), skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Natomiast, jak wynika z art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 215 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.