Uzasadnienie
Ostateczną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej PINB w K.) nakazał F. R. dokonać rozbiórki dobudowanego do budynku mieszkalnego dwurodzinnego przy ul. [...] w K., pomieszczenia mieszczącego łazienkę i WC. W toku postępowania egzekucyjnego wynikającego z tej decyzji obowiązku pełnomocnik F. R. wnioskiem z dnia [...] r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją i jej uchylenie. Uzasadniając wniosek powołał się na podstawę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 147 kpa i na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...] którym uregulowano sposób korzystania z nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] w ten sposób, że przyznano do wyłącznego korzystania F. R. cześć nieruchomości gruntowej o łącznej powierzchni [...] m2, na której posadowiona jest m.in. dobudówka w postaci łazienki o powierzchni [...] m2.
Po rozpatrzeniu tego wniosku PINB w K. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 149 § 1 kpa wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Następnie orzekając decyzjami z dnia [...] r., z [...] r. i z [...] r. odpowiednio odmówił uchylenia decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym, uchylił tę decyzję oraz odmówił jej uchylenia. W następstwie wniesionych odwołań decyzje te zostały uchylone a sprawa przekazana organowi pierwszej instancji decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej [...]WINB w K.) z dnia [...],[...] i [...] r. Orzekając po raz czwarty PINB w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówił uchylenia decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podał art. 151 § 1 kpa. W uzasadnieniu decyzji podał, że powołane we wniosku o wznowienie postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...] pełnomocnik F. R. odebrał w dniu [...] r., zaś wniosek o wznowienie postępowania został przez niego złożony dnia [...] r., a więc po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 kpa.
W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik F. R. precyzując zarzuty pod adresem decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym, które jego zdaniem nie zostały w tym postępowaniu uwzględnione a których uwzględnienie powinno doprowadzić do legalizacji objętego nakazem rozbiórki pomieszczenia łazienki i WC. Odnosząc się zaś do uzasadnienia decyzji objętej odwołaniem stwierdził, że dnia [...] r. odebrał nieprawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w K., stanowiące podstawę wznowienia. O prawomocności tego postanowienia strona dowiedziała się po [...] r. i tym samym termin do złożenia wniosku o wznowienie został zachowany.
Po rozpatrzeniu tego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 2 i 105 § 1 Kpa, uchylił decyzję PINB w K. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie stwierdził, że skoro wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie to organ powinien odmówić z tego powodu wznowienia postępowania na wniosek strony i rozważyć zasadność wznowienia postępowania z urzędu. Naruszenie prawa polegające na wznowieniu postępowania pomimo uchybienia terminowi do złożenia wniosku o wznowienie nie może być sanowane przez wydanie decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej – na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję odwoławczą z dnia 17 grudnia 2008 r. uczestnik postępowania G. M. zarzucił, że postanowienie Sądu Rejonowego w K. na które powołuje się strona przeciwna nie daje jej prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz nie zastępuje jego zgody jako współwłaściciela działki na prowadzenie robót budowlanych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdził też, iż w decyzji tej nie rozstrzygano podnoszonego w skardze prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko w tym zakresie podlega ona kontroli sądowej zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.). Gdy chodzi o treść skargi to trudno stwierdzić, że zakwestionowano w niej czy to ustalenia organów orzekających, czy też ich ocenę prawną. W zaskarżonej decyzji nie rozważano bowiem kwestii, czy powoływane w skardze postanowienie Sądu Rejonowego w K. o uregulowaniu sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej rozstrzygało o prawie F. R. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ogóle kwestia ta nie stanowiła przesłanki wydania zaskarżonej decyzji. W tym względzie stanowisko skarżącego wynika z niezrozumienia uzasadnienia decyzji organów obu instancji, które w tym przedmiocie w ogóle nie orzekały.
Całkowicie błędne jest też twierdzenie skarżącego wyartykułowane na rozprawie sądowej, że w następstwie wydania zaskarżonej decyzji doszło do uchylenia nakazu rozbiórki orzeczonego decyzją PINB w K. z dnia [...] r. Takiego orzeczenia zaskarżona decyzja bowiem nie zawiera. Również ocena dokonana przez Sąd z urzędu (w związku z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) nie daje podstaw do wzruszenia zaskarżonej decyzji.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zasadnie ustaliły bowiem organy orzekające, że o wymienionej we wniosku o wznowienie podstawie wznowienia F. R. dowiedziała się najpóźniej w dniu [...] r., kiedy to jej pełnomocnik odebrał odpis prawomocnego postanowienia SR w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...] (vide karta 28 i 59 akt adm.). Wniosek o wznowienie złożony w dniu [...] r. został zatem wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Z tego powodu należało odmówić wznowienia postępowania, zaś wznowione podlegało z tych przyczyn umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa jako bezprzedmiotowe.
Należy bowiem zważyć, że postanowienie o wznowieniu wydane na podstawie art. 149 § 1 kpa nie podlega zaskarżeniu w odrębnym trybie. Zasadnie przyjął też organ odwoławczy, że stwierdzenie po wznowieniu postępowania, że wniosek o wznowienie został złożony po terminie, nie stanowi samodzielnej podstawy do wydania orzeczenia opartego na treści art. 151 § 1 pkt 1 kpa.
Wobec powyższego należało uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. su.