Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 czerwca 2013 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upływał zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. w dniu 15 lipca 2013 r. (poniedziałek – dzień roboczy). Pismem z dnia 27 sierpnia 2013 r. H. G. wniosła w imieniu skarżącego skargę do Wojewody [...]. Organ ten przekazał ją [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. jako organowi właściwemu przy piśmie z dnia 6 września 2013 r. (vide: odpowiedź na skargę z dnia 27 listopada 2013 r. – k. nr 5 akt sądowych). Uznać zatem należało, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu.
Skarga podlega ponadto odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego. Stosownie bowiem do art. 46 § 1 P.p.s.a, skarga wniesiona do sądu winna spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu. Przepis ten przewiduje w szczególności, że pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ustanowiony pełnomocnik nie wykazał w wyznaczonym terminie, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 P.p.s.a., a tym samym, że może reprezentować skarżącego przed sądami administracyjnymi. Wobec czego uznano, że skarżący działa w niniejszym postępowaniu samodzielnie i na podstawie zarządzenia z dnia 28 lutego 2014 r. wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie wskazując, że brak ten może zostać uzupełniony przez podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.
Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo jednakże prawidłowego wezwania do wykonania opisanego obowiązku, skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.