Uzasadnienie
K. S. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 3, pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, że ze względu na zadłużenie alimentacyjne oraz zadłużenie mieszkania nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Skarżący wyjaśnił, że zamieszkuje w lokalu o pow. 102 m2 utrzymując się z dochodów w wysokości 1500 zł (umowa o dzieło). Wnioskodawca wyjaśnił, że od powrotu z zakładu karnego sam zamieszkuje we wspomnianym lokalu, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Do druku formularza dołączone zostały dokumenty obrazujące stopień zadłużenia lokalu mieszkalnego (w miesiącu lipcu wyniósł on ponad 12.000 zł) oraz istnienie zadłużenia alimentacyjnego względem członków rodziny. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący uprawdopodobnił wysokość uzyskiwanego dochodu oraz wysokość opłat z tytułu czynszu i opłat za gaz.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący dostatecznie uprawdopodobnił, iż poniesienie wydatków związanych z kosztami sądowym może stanowić dlań znaczący problem. Uzyskiwany przez skarżącego dochód w wysokości 1500 zł nie jest niski, nie mniej jednak należy pamiętać o istnieniu jego zobowiązań alimentacyjnych oraz zadłużeniu lokalu, który strona zajmuje. Wpis od skargi nie jest co prawda wysoki (100 zł), nie mniej jednak, jeżeli pod uwagę weźmie się istnienie wspomnianych zobowiązań i obowiązek ich wykonania, to konieczność poniesienia kosztów sądowych mogłaby stanowić dla strony uszczerbek w utrzymaniu się.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.