Uzasadnienie
Zarządzeniami z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r. skarżący dwukrotnie został wezwany do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] r. M. C. wyjaśnił, że jego zamiarem jest uchylenie błędnej decyzji z dnia [...]r. nr [...] o cofnięciu uprawnień prawa jazdy kat. B, C. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący został w decyzji tej prawidłowo pouczony o prawie do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. poprzez Starostę [...] w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z pisma skarżącego z dnia [...] r., a także z odpowiedzi na skargę, odwołania takiego M. C. jednak nie wniósł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W omawianym przypadku takim środkiem jest odwołanie, o którym mowa w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm.). Przed wniesieniem skargi do Sądu należało więc w przewidzianym prawem terminie wystąpić ze wspomnianym odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w realiach rozpoznawanej sprawy było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej skarżący jednak nie złożył, a tym samym nie została spełniona przesłanka formalna wskazana w art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając to na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.