Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy T.K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, wniosek swój motywując trudną sytuacją materialną oraz brakiem środków na pokrycie wspomnianych kosztów. W treści formularza strona wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku, cierpiącą na poważnie schorzenia. Skarżąca mieszka samotnie w budynku o pow. 72 m2. Nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, zaś jej jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne w wysokości 826 zł brutto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Uzyskane od strony informacje, dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów pozwoliły stwierdzić, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze wiek skarżącej, jej stan zdrowia oraz poziom dochodów, niepodobna założyć, że będzie ona w stanie ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Strona nie dysponuje przy tym żadnymi oszczędnościami ani też składnikami majątku, których zbycie pozwoliłoby na uzyskanie dodatkowego dochodu. W opisywanej sytuacji niepodobna oczekiwać więc, że skarżąca samodzielnie pokryje koszty sądowe, a konsekwencją odmowy przyznania prawa pomocy mogłoby być zamknięcie jej drogi do sądu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.