Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2016 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu.
Przy piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik strony nadesłał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu z dnia 11 października 2016 r., a we wspomnianym piśmie zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, podnosząc, że nie zostały one zapłacone w całości jak i w części.
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wskazać trzeba, że przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016 r., poz.1714) stanowi, że wysokość wynagrodzenia adwokata za sporządzenie skargi kasacyjnej albo opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej nie mniej niż 120 zł. stawka ta, zgodnie z treścią § 4 ust. 3 cyt. rozporządzenia podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności.
Biorąc pod uwagę, że pełnomocnik skarżącego ustanowiony został na etapie postępowania międzyinstancyjnego i sporządził opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.