Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. po rozpoznaniu zarzutów wniesionych przez skarżących G. H. i K. H. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego o rozbiórkę, uznał te zarzuty za nieuzasadnione.
Postanowienie organu egzekucyjnego doręczono pełnomocnikowi skarżących jako zobowiązanych za pośrednictwem poczty w dniu 13 czerwca 2018 r.
Pismem z daty 20 czerwca 2018 r., które zostało nadane za pośrednictwem poczty w dniu 21 czerwca 2018 r., skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego. Jednakże zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Organ odwoławczy ustalił, że zażalenie zostało złożone w dniu 21 czerwca 2018 r., a zatem po ośmiu dniach od jego doręczenia i nie zawiera żadnych okoliczności, które można poczytać za prośbę o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Tymczasem zgodnie z art. 141 § 2 kpa, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stąd też z powodu uchybienia terminowi, organ nie odniósł się merytorycznie od podniesionych w zażaleniu zarzutów.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucili naruszenie art. 134 kpa oraz art. 7 i 8 kpa z powodu niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Na tej podstawie wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący zarzucili, że organ odwoławczy nie zwrócił się do ich pełnomocnika o wykazanie, że zażalenie zostało wniesione w terminie.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Zaskarżone postanowienie zapadło po należytym wyjaśnieniu okoliczności sprawy w zakresie daty doręczenia postanowienia organu I instancji oraz daty wniesienia zażalenia za pośrednictwem poczty. Istotne w niniejszej sprawie fakty (daty) zostały ustalone przez organ odwoławczy na podstawie akt sprawy, a w nich dowodu doręczenia postanowienia, od którego wniesiono zażalenie oraz datownika poczty na kopercie, zawierającej zażalenie.
Skarżący ferując zarzut braku uprzedniego zwrócenia się do ich pełnomocnika o wykazanie, że zażalenie zostało wniesione w ustawowym terminie, nie zakwestionowali ustaleń organu odwoławczego, że doręczenie aktu nastąpiło w dniu 13 czerwca 2018r. do rąk ich pełnomocnika, a zażalenie nadano w urzędzie pocztowym w dniu 21 czerwca 2018 r. Organ odwoławczy nie miał obowiązku wystąpienia do fachowego pełnomocnika o wykazanie okoliczności, co do których nie było żadnych wątpliwości, np. z powodu nieczytelności wpisów i datownika pocztowego. O ile zaś skarżący utrzymują, że doręczenie postanowienia organu I instancji nastąpiło w innej dacie, bądź też w innej dacie nadano zażalenie za pośrednictwem poczty, fakty te należało wykazać w postępowaniu sądowym, poprzez zakwestionowanie ustaleń organu odwoławczego. Podkreślić należy, że skarżący zarówno w postępowaniu egzekucyjnym, jak i sądowym, reprezentowani byli przez fachowego pełnomocnika. Stąd też chybiony jest zarzut naruszenia art. 7 i 8 kpa, a w konsekwencji, błędnego zastosowania art. 134 w zw. z art. 144 i art. 141 § 2 kpa.
Wobec prawidłowych ustaleń faktycznych co do uchybienia 7 - dniowego terminu do wniesienia zażalenia, opartych na dowodach doręczenia i datowniku poczty, organ odwoławczy zobligowany był do wydania postanowienia stwierdzającego wniesienie zażalenia po terminie.
Wreszcie, sąd administracyjny uznał, że możliwe było żądanie wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 126 kpa, o ile istotne ustalenia zostałyby zakwestionowane przez nowe okoliczności i dowody co do daty doręczenia postanowienia, bądź daty nadania zażalenia. Skarżący nie skorzystali jednak z tego trybu, lecz wnieśli skargę do sądu administracyjnego, której nie poparli żadnymi faktami, ani dowodami, podważającymi ustalenia organu odwoławczego, opartymi na aktach sprawy.
Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia przepisów postępowania w stopniu skutkującym wznowieniem postępowania administracyjnego, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 cyt. ustawy.
ec