Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku a jej jedynym źródłem dochodu jest świadczenie emerytalne w kwocie 998 zł. Z zestawienia wydatków sporządzonego przez stronę wynika, że czynsz za mieszkanie wynosi 731 zł; abonament telefoniczny to wydatek rzędu 40 zł; opłata za gaz 50 zł, wydatki na energię elektryczną – 70 zł; koszt utrzymania psa – 70 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi w wysokości 100 zł § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Biorąc pod uwagę wysokość i źródło dochodu strony a także wskazane wydatki uznać przyjdzie, że opłacenie wpisu oraz pozostałych ewentualnych kosztów sądowych leży poza możliwościami finansowymi strony. Nie znaleziono jednocześnie podstaw do zakwestionowania wiarygodności powołanych przez stronę okoliczności.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.