Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E.S. i L.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie podziału nieruchomości.
Pismem z dnia (...) r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wykładnię powyższego orzeczenia. W uzasadnieniu tego wniosku zawarła szereg pytań sprowadzających się wyjaśnienia kwestii wpływu na jej sytuację prawną zaskarżonej decyzji Kolegium, utrzymanej w mocy wyrokiem Sądu. Skarżąca wystąpiła z zapytaniem, czy utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika Gminy R. z dnia (...) r., znak (...), w części zatwierdzającej podział nieruchomości, a w szczególności w odniesieniu do działki nr (...) na działki nr (...) i (...) może spowodować ujawnienie tego podziału w jednostce rejestrowej (...) oraz w księdze wieczystej (...). Zaakcentowała, iż przysługujące jej prawo własności do nieruchomości nr (...) nabyła w (...) r. w wyniku dziedziczenia oraz darowizny. Wcześniejszy właściciele tej nieruchomości natomiast nigdy nie występowali o dokonanie jej podziału, nie byli również informowani o fakcie, iż takowy podział miał miejsce.
Mając na uwadze powyższe okoliczności skarżąca zwróciła się o wskazanie podstawy prawnej ujawnienia podziału działki nr (...) we wskazanej wyżej jednostce rejestrowej gruntu oraz w księdze wieczystej. Ponadto prosiła o wyjaśnienie, czy ujawnienie przedmiotowego podziału na mapach ewidencyjnych, bez możliwości dokonania zmian wynikających z decyzji podziałowej w jednostce rejestrowej gruntu oraz księdze wieczystej nie naruszy wiarygodności tej księgi. W końcowej części wniosku skarżąca zwróciła się o ocenę zaskarżonej decyzji oraz wyroku Sądu w odniesieniu do ich zgodności z art. 64 pkt 1, 2 i 3 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Treść powyższego przepisu wskazuje, iż konieczność dokonania wykładni, którą odnieść należy zarówno do sentencji jak i uzasadnienia wyroku, zachodzi jedynie wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 294/07 niepublikowane czy też zapadłe jeszcze na gruncie wcześniejszej regulacji prawnej, lecz nadal aktualne, postanowienie tego Sądu z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/1998, Lex nr 75533).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż wniosek skarżącej o dokonanie wykładni orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że przedmiotowym wyrokiem Sąd oddalił skargę, zatem samo rozstrzygnięcie nie może budzić wątpliwości interpretacyjnych. Natomiast motywy, którymi Sąd kierował się przy wydaniu tego orzeczenia zostały wyrażone w jego uzasadnieniu, sporządzonym na wniosek skarżącego. Zwrócić należy uwagę, iż wyrażone w art. 158 ustawy pojęcie wykładni nie obejmuje swoim zakresem wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie merytorycznego stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, jeżeli zostało ono w sposób jasny uzasadnione (vide: powołane wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2001 r.).
Jak wynika z treści pisma skarżącej z dnia (...) r. wnosi ona w istocie nie o wykładnię wyroku Sądu, lecz o pomoc prawną w odniesieniu do jej obecnej sytuacji faktycznej, w związku z tym orzeczeniem. Do właściwości sądów administracyjnych nie należy natomiast udzielanie porad prawnych, lecz kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, znajdująca swój wyraz w podjętych przez te sądy wyrokach.
Jedynie na marginesie wymaga zwrócić uwagę skarżącej na regulację art. 173 § 1 ustawy, zgodnie z którą od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepis ten daje stronie, na zasadach określonych w ustawie, możliwość weryfikacji zapadłego w sprawie wyroku. Tymczasem skarżąca nie skorzystała z tej możliwości prawnej, jako że nie złożyła w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W drodze instytucji wykładni nie jest zaś możliwe kwestionowanie wyroku, ani ponowna ocena legalności zaskarżonego aktu, do czego zmierza skarżąca, domagając się zbadania sprawy w aspekcie zgodności rozstrzygnięcia z Konstytucją.
Nadto, wątpliwości skarżącej co do wpływu wyroku Sądu z dnia 6 lutego 2008 r. na jej sytuację dotyczą w przeważającej mierze zasad prowadzenia ksiąg wieczystych i podstaw dokonywania wpisów, w której to materii właściwe są sądy powszechne. Oddalenie skargi na decyzję, mocą której orzeczono o niezgodności z prawem w części decyzji o podziale nieruchomości (działki nr (...)) prowadzi do skutku, iż decyzja ta, aczkolwiek wadliwa, pozostaje w obrocie prawnym, zaś stronie przysługuje roszczenie o odszkodowanie, które może być dochodzone wyłącznie przed sądem powszechnym. Wreszcie, jak już wyjaśniono w motywach wyroku, skarżącej przysługuje ochrona prawna poprzez wytoczenie powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej nr (...) z rzeczywistym stanem prawnym, którego skutkiem będzie usunięcie wpisu prawa własności działek nr (...) i (...), powstałych z podziału działki nr (...) na podstawie decyzji podziałowej z naruszeniem prawa (bez wniosku jej właścicieli).
Prawomocny wyrok sądu powszechnego, uwzględniający powództwo, podlegać zaś będzie wpisowi do ewidencji gruntów. Dopiero tego rodzaju czynności prawne mogą odwrócić skutki wadliwej decyzji podziałowej, a więc spowodować usunięcie danych z księgi wieczystej (...) i ewidencji gruntów, które wprowadzono na podstawie wadliwego aktu administracyjnego. Bez wyroku sądu powszechnego nie ulegną zaś zmianie ani wpisy w obydwu księgach wieczystych ani w ewidencji gruntów. Wydany wyrok sądu administracyjnego pozostaje bez wpływu na dotychczasowe wpisy, czyli nie ulegnie zmianie ani stan ksiąg wieczystych, ani ewidencji gruntów.
Powyższe kwestie nie podlegają jednak wyjaśnieniu w drodze wykładni wyroku w trybie art. 158 ustawy. Stąd też wniosek skarżącej podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony.