Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. H. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O..
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Gminy O. wniósł o odrzucenie skargi, podkreślając, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu oraz procedur przewidzianych w ustawie o samorządzie gminnym, która w art. 101 określa zasady składania skarg na uchwały organu stanowiącego gminy.
W celu wyjaśnienia sprawy, pismem z dnia 8 lutego 2006 r. Sąd wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, iż przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia [...] r. wystąpiła do Rady Miejskiej w O. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to zostało przez skarżącą odebrane w dniu [...] r. Mimo upływu wyznaczonego terminu ([...] r. - w poniedziałek), strona skarżąca nie uzupełniła stwierdzonego braku i nie wykazała uprzedniego wezwania Rady do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w rozdziale drugim reguluje zasady i tryb planowania przestrzennego w gminie. Na podstawie art. 18 tej ustawy uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu wyłożonym do publicznego wglądu. W świetle art. 20 tej ustawy plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania zgodnie z przepisami o finansach publicznych.
Uwzględniając powyższe uregulowanie należy stwierdzić, że jedną z najważniejszych zmian w systemie planowania przestrzennego wprowadzonych wspomnianą powyżej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest eliminacja z procedury sporządzania miejscowego planu instytucji zarzutów i protestów (znanych poprzedniej ustawie o zagospodarowania przestrzennym z 1994 r.). W ich miejsce wprowadzono nową formę wyrażania stanowiska wobec wyłożonego planu - uwagi. Instytucja ta ma na celu uwzględnienie udziału podmiotów indywidualnych w kształtowaniu treści planu przy jednoczesnym usprawnieniu całej procedury sporządzenia planu.
Obecnie ustawodawca zrezygnował z kontroli sądowej ustaleń planu miejscowego na etapie jego sporządzania. Taka możliwość pojawia się dopiero po uchwaleniu planu w postaci uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała ta może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r (t.jedn. Dz.U. z 001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stosownie do którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia- zaskarżyć tę uchwałę do sądu administracyjnego.
Wobec powyższych uregulowań należy zauważyć, że wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga jest niedopuszczalna. Jak przedstawiono powyżej wniesienie skargi na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do sądu jest możliwe po spełnieniu określonych w przepisie warunków formalnych. Do warunków tych ustawodawca zaliczył: po pierwsze - bezskuteczne wezwanie rady do usunięcia zarzuconego naruszenia oraz po drugie: wykazanie naruszenia interesu prawego. Nawet jeśli przyjąć, że strona skarżąca wykazała naruszenie jej interesu prawnego, to, pomimo wezwania, nie wykazała, że wniesienie skargi poprzedziła wezwaniem Rady Miejskiej w O. do usunięcia naruszenie prawa w trybie powołanego powyżej art. 101 ustawy. Jak wspomniano powyżej, wezwanie Sądu w tym zakresie pozostało bez odpowiedzi skarżącego.
Zgodnie z art. 58 (1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi.
Mając na uwadze przytoczoną powyżej argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 (1 pkt 1, pkt 3 i pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.