Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 października 2017 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy m.in. w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2018 r. zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, dołączając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2018 r. Pełnomocnik złożył oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią § § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy nieopłaconej prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W związku z powyższym pełnomocnikowi strony przyznano wynagrodzenie w wysokości 120 zł powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług (23% - 4 ust. 3 cyt. rozporządzenia) w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.