Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...]. Skarga będąca przedmiotem niniejszego postępowania została nadana na adres organu w dniu 13 kwietnia 2013 r., natomiast z akt administracyjnych wynika, że powyższą decyzję prawidłowo doręczono stronie skarżącej w dniu 13 marca 2013 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którą należy wnieść za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W zakresie trybu dokonywania doręczeń przez organ administracyjny zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013, poz. 267 - zwanej dalej KPA).
W myśl art. 39 KPA w związku z art. 40 § 1 KPA organ administracji publicznej doręcza pisma stronie za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Art. 43 KPA stanowi z kolei, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Konsekwencją przyjętego rozwiązania jest możliwość skutecznego doręczenia pisma procesowego, w tym decyzji organu administracji, do rąk dorosłego domownika przebywającego w miejscu zamieszkania strony. Z niniejszego przepisu wynika jednocześnie domniemanie, że przekazanie pisma adresatowi następuje w dniu odbioru pisma przez dorosłego domownika.
W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona A. B. w dniu 13 marca 2013 r. do rąk osoby określonej przez doręczyciela jako dorosły domownik. Data ta została również potwierdzona przez stronę w skardze z dnia 10 kwietnia 2013 r. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 12 kwietnia 2013 r. Skarżąca nadała natomiast skargę w polskiej placówce pocztowej - co jest równoznaczne z jej wniesieniem (art. 83 § 3 p.p.s.a.) - w dniu 13 kwietnia 2013 r., a to oznacza, że pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji skarga została złożona z jednodniowym uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił, jak w sentencji.