Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata) z urzędu. W druku podała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, poza zajmowanym lokalem mieszkalnym o wartości około 75.000 zł nie ma żadnego majątku, a jej źródłem utrzymania się jest dochód z tytułu świadczenia emerytalnego w kwocie około 1000 zł. Strona podała również, że czynsz za mieszkanie wynosi 266 zł; za energię elektryczną płaci 40 zł; za gaz 40 zł; za wywóz odpadów 13 zł, zaś wykup niezbędnych lekarstw to kwota 300 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel.
Biorąc pod uwagę treść powołanego przepisu oraz podane przez stronę informację, których wiarygodności nie sposób podważyć, uznano, że zasadnym będzie przychylenie się do złożonego wniosku w całości. Wysokość dochodu strony jak również struktura jej wydatków wskazują bowiem na to, iż strona pozbawiona jest możliwości zdobycia środków zarówno na opłacenie kosztów sądowych jak i na wynagrodzenie fachowego pełnomocnika. Zarazem sytuacja osobista strony (brak krewnych prowadzących z nią wspólne gospodarstwo domowe) jak i wiek wykluczają możliwość zdobycia dodatkowych środków pieniężnych. W opisywanej sytuacji uznano więc, że przychylenie się do wniosku strony jest uzasadnione.
Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.