Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. J. N. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Skargę tę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uwzględniło w całości. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] uchyliło bowiem zaskarżoną decyzję. O powyższym organ odwoławczy poinformował Sąd w odpowiedzi na skargę. Do akt dołączono również decyzję wydaną w trybie autokontroli.
W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] r., wobec usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, cofnął złożoną skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co oznacza również, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
Przesłanką umorzenia postępowania jest nadto cofnięcie skargi przez skarżącą zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne.
Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz art. 161 § 2 ustawy p.p.s.a. Wobec umorzenia postępowania, na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. należało zasądzić od organu, którego decyzję zaskarżono, na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 440 zł. Na zasądzoną kwotę składa się wpis sądowy w wysokości 200,00 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)