Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] roku, skarżąca J. K., złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...], nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., z dnia [...] roku, nr [...], przedmiotem której było nakazanie J. K. dokonania rozbiórki obiektów budowlanych.
W skardze skierowanej do Sądu zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż może ona wyrządzić skarżącej szkody i wywołać nieodwracalne skutki prawne.
W odpowiedzi na skargę organ ustosunkowując się do powyższego wniosku wskazał, iż nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania decyzji..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Co do zasady więc, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Przepis ten nie ma jednak charakteru bezwzględnie suspensywnego. W myśl bowiem § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przywołanego wyżej przepisu p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie zatem o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu wyżej określonych przesłanek.
Przy tym, ciężar dowodu spoczywa w tym zakresie na wnioskodawcy. Innymi słowy, to strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu powinna wykazać, że wykonanie ciążącego na niej zobowiązania spowoduje, iż wypełnią się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tej kwestii, strona winna była wykazać, a przynajmniej uprawdopodobnić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniono. Takich okoliczności Sąd nie doszukał się również z urzędu.
W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony, stąd działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.