Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 listopada 2022 r. nadesłanym e-mailem L.L., wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Siewierzu nr XXXVIII/292/09 z dnia 2009 r. w przedmiocie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych. Zarządzeniami z dnia 27 stycznia 2023r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącą do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 300 zł stosownie do § 2 ust.1 pkt. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2023 r. Przewodniczący II Wydziału wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez:
- podpisanie skargi (złożenie lub nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub nadesłanie na skrzynkę podawczą Sądu egzemplarza skargi podpisanego elektronicznym podpisem kwalifikowanym),
- podanie numeru PESEL,
- do wskazania w terminie 7 dni, czy przed złożeniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej: "u.s.g."), w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r. (Przepis art.101 ust.1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. – wówczas t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 446).
Wezwania te jak wynika z akt sprawy zostało doręczone skarżącej w dniu 7 lutego 2023 r. Dnia 7 lutego 2023 r. skarżąca uiściła wpis od skargi, nie uzupełniła natomiast braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została na uchwałę w sprawie zaliczenia dróg do kategorii gminnych a zatem na akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023r., poz. 529 ze zm., dalej P.p.s.a.), stanowiącym, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Możliwość wniesienia skargi na taki akt przewidziana została w przepisie szczególnym, tj. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 559 ze zm., dalej u.s.g.), według stanu obowiązującego do dnia 1 czerwca 2017 r., według którego, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Cytowany wyżej przepis art. 101 ust. 1 u.s.g., ma zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 r. Przepis ten stanowi, że art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. P.p.s.a.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Zaskarżona uchwała została wydana przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, a zatem w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia prawa, w aktach nadesłanych przez organ brak także takiego wezwania.
Na marginesie wskazać należy, że skarżąca nie uzupełniła także braków formalnych skargi, czyli nie podpisała wniesionej drogą mailową skargi, nie podała także swojego numeru PESEL.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione w pkt 1-5a. Podstawę orzeczenia o zwrocie wpisu stanowił art. 232 § 1 P.p.s.a.