Uzasadnienie
1 U Z A S A D N I E N I E
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 lipca 2012 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczne skarżącej w dniu 16 sierpnia 2012 r.
W wyznaczonym terminie, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 16 października 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.
Następnie, wobec złożonego przez skarżąca sprzeciwu od ww. postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. oddalił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r. oddalił zażalenie skarżącej na wskazane postanowienie z dnia 10 grudnia 2012 r.
W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 21 lutego 2013 r. wezwano ponownie skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, wskazując jednocześnie, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 4 marca 2013 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 11 marca 2013 r., skarżąca nie uiściła należnej opłaty sądowej, złożyła natomiast ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia jej od wpisu sądowego od skargi, który Sąd uznał za wniosek o zmianę postanowienia z dnia 10 grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła opłaty sądowej od skargi w wysokości 300 zł. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 26 lipca 2012 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu, pouczając jednocześnie, że konsekwencją niezastosowania się do tego wymogu jest odrzucenie skargi. Skarżąca złożyła w terminie właściwym dla uiszczenia wpisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 października 2012 r., a następnie wobec złożonego sprzeciwu postanowieniem Sądu z dnia 10 grudnia 2012 r. został oddalony. Również Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r. oddalił zażalenie na ww. postanowienie z dnia 10 grudnia 2012 r.
W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skoro sprawa przyznania prawa pomocy została zakończona prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 10 grudnia 2012 r. to oznacza, iż zobowiązanie do uiszczenia wpisu przez skarżącą wynikające z prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 lipca 2012 r. pozostało w mocy. Po doręczeniu kolejnego wezwania z dnia 21 lutego 2013 r., co miało miejsce w dniu 4 marca 2013 r., strona była zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w ciągu siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do dnia dzisiejszego skarżąca nie wywiązała się jednak z obowiązku uiszczenia wymaganej opłaty.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.