Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
Przedmiotem skargi S. L. jest decyzja, mocą której nałożono na skarżącego obowiązek rozbiórki nadbudowanej części ogrodzenia znajdującego się pomiędzy nieruchomościami o numerach "1" i "2" położonymi w R. przy ul. [...]. W niezwykle obszernym uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego zaakcentował przede wszystkim to, że jej wykonanie, przed rozpoznaniem skargi przez Sąd byłoby przedwczesne i mogłoby doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków oraz znacznej szkody.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. J. L. negatywnie odniósł się do złożonego wniosku zauważając, że decyzje te, są jego zdaniem pozbawione wad prawnych, a przebieg wieloletniego konfliktu sąsiedzkiego uzasadnia realizację obowiązku nałożonego na skarżącego.
W ocenie Sądu okoliczności powołane przez skarżącego oraz fakt, że decyzja dotyczy wykonania robót budowlanych polegających na rozbiórce części obiektu budowlanego uzasadnia przychylenie się do wniosku S. L. Rozbiórka obiektu budowlanego lub jego części jest bowiem zdarzeniem, którego konsekwencje są co do zasady trudne do odwrócenia, a zarazem mogą okazać się dla strony kosztowne pod względem finansowym. Jednocześnie nie uwzględniono stanowiska uczestnika postępowania, który w zasadzie nie odniósł się do argumentów przemawiających za uwzględnieniem rozpatrywanego wniosku. W szczególności trudno jest jednoznacznie przyjąć argumenty dotyczące zamożności skarżącego o ile nie są one w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione, co wszakże wcale nie oznacza, że nie znajdują one odzwierciedlenia w rzeczywistości. W realiach niniejszej sprawy Sad uznał, że zasadnym jest przyznanie prymatu interesowi skarżącego, a wobec tego złożony wniosek został uwzględniony.
Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.