Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargi kasacyjne J. S. i J. S., wniesione od postanowienia z dnia 6 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 909/08. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony w dniu 28 września 2010 r. B. S., zaś pełnomocnikowi J. S. i J. S. – adwokatowi I. S. bez pouczenia - w dniu 9 września 2010 r.
Pismem z dnia [...] r. powyższy pełnomocnik poinformował Sąd o wypowiedzeniu J. S. i J. S. udzielonego pełnomocnictwa.
W dniu 14 października 2010 r. (data nadania na poczcie) na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, przekazane zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny osobiste zażalenia B. S., J. S. i J. S. na powołane na wstępie postanowienie z dnia 27 sierpnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2009 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się wówczas, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub R. P. O.. W sprawach obowiązków podatkowych zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 194 § 4 in fine w związku z art. 175 § 2 i 3 ustawy). Tej treści pouczenie zostało przesłane B. S. wraz z doręczeniem odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pouczenia w tym przedmiocie nie otrzymał natomiast fachowy pełnomocnik J. S. i J. S., z uwagi na treść art. 6 ustawy. Zauważyć przy tym należy, że wypowiedzenie przez adwokata I. S. pełnomocnictwa odniosło skutek dopiero z dniem 24 września 2010 r., tj. w dniu zawiadomienia o tym fakcie Sądu.
Tymczasem skarżący wnieśli osobiste zażalenie na postanowienie odrzucającego skargę kasacyjną, co tym samym przesądza o niedopuszczalności tego środka odwoławczego. Wskazać przyjdzie, że jest to jedyny przypadek, gdy ustawa wymaga sporządzenia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przez fachowego pełnomocnika. Użyty przez ustawodawcę w art. 175 § 1 i art. 194 § 4 ustawy zwrot o powinności sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego skargi kasacyjnej od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie oraz od postanowienia tego sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie oznacza jedynie, że taka możliwość istnieje. Jest to bowiem wymóg, którego spełnienie warunkuje dopuszczalność wymienionych środków odwoławczych, z zastrzeżeniem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 ustawy, co w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca.
Mając powyższe uwagi na względzie, skoro skarżący nie należą do kręgu osób uprawnionych do sporządzenia zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy.
Na marginesie należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 194 § 2 ustawy zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast tryb wnoszenia zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wynika z regulacji art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy, zgodnie z którym zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Ten pośredni tryb wnoszenia zażalenia wynika również z treści art. 195 § 1 ustawy wskazującego, że akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom.
Zatem wpływ zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skutkuje koniecznością przekazania go właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu, a za datę wniesienia zażalenia uważa się dzień nadania tego zażalenia przez sąd drugiej instancji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie wymaga stwierdzić, że wobec doręczenia zaskarżonego postanowienia B. S. w dniu 28 września 2010 r., zaś pełnomocnikowi J. S. i J. S. w dniu 9 września 2010 r., termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął odpowiednio z dniem 5 października oraz 16 września 2010 r. Tymczasem zażalenia przekazano Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach przez Naczelny Sąd Administracyjny poprzez ich nadanie w urzędzie pocztowym w dniu 14 października 2010 r., zostały zatem wniesione po terminie.