Uzasadnienie
Skarżący, po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wraz z żoną oraz dorosłym, szukającym pracy synem zamieszkuje w budynku mieszkalnym o pow. 200 m2 (około 100 m2 powierzchni mieszkalnej) a w skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 4,5 ha. Skarżący zadeklarował, że nie dysponuje oszczędnościami, papierami wartościowymi ani tez przedmiotami, których wartość przekraczałaby 3.000 euro.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących poziom uzyskiwanych dochodów oraz wysokość ponoszonych wydatków. Z ich treści wynika, że wnioskodawca ma problemy z bieżącą spłatą należności, w tym kosztów dostaw energii elektrycznej, dostaw wody oraz płatności na ubezpieczenie rolnicze.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
W realiach rozpoznawanej sprawy powołane przez stronę okoliczności pozwoliły stwierdzić, że sytuacja materialna uzasadnia zwolnienie skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że miesięczny dochód w trzyosobowej rodzinie wnioskodawcy wynosi około 3000 zł netto. Bieżące wydatki, których wysokość określono w oparciu o oświadczenia strony oraz nadesłane przez stronę, dokumenty to kwota około 1200 – 1300 zł obejmująca spłatę raty zaciągniętego kredytu hipotecznego, koszty dostaw wody, gazu i energii elektrycznej. Oceniając z tej perspektywy sytuację skarżącego trudno byłoby uznać, że jego wniosek zasługiwałby na uwzględnienie.
Z analizy informacji udzielonych przez skarżącego wynika jednak, że ma on kłopoty z bieżącym pokrywaniem należności – w tym kosztów dostaw energii elektrycznej o czym świadczą dwa kolejne wezwania do zapłaty z dnia 19 lutego 2015 r. oraz z dnia 4 marca 2015 r. oraz dostaw wody – vide wezwanie z dnia 26 marca 2015 r. Nadto z dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że dokonano zajęcia rachunków bankowych należących do skarżącego i jego małżonki na poczet należności względem Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Pomimo więc wspomnianych dochodów możliwości finansowe wnioskodawcy są mocno ograniczone co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku. Wyjaśnienia skarżącego w tym zakresie, dotyczące kosztów utrzymania w okresie zimowym można zaś uznać za wiarygodne.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.