Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy S.H. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, wniosek swój motywując trudną sytuacją materialną. Z treści formularza wynika, że skarżąca jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe, utrzymującą się ze świadczenia emerytalnego w kwocie 1417 zł miesięcznie. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi budynek mieszkalny o pow. 105 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 1,37 ha. Strona podkreśliła, że jej stan zdrowia (choroba wieńcowa i jaskra) wymaga ponoszenia stałych kosztów na leczenie (około 300 zł miesięcznie) oraz opiekę (opieka nad domem i ogrodem - około 300 zł miesięcznie).
Ponadto strona spłaca zaciągnięte zobowiązania kredytowe w łącznej wysokości 430 zł, zaś inne płatności regulują jej synowie. Do druku formularza dołączone została orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (zaliczające skarżącą do osób z wysokim stopniem niepełnosprawności) oraz karta z leczenia szpitalnego, wskazująca na to, że w 2011 r. strona przeszła zawał i związaną z tym hospitalizację.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym mogą oczekiwać ci, którzy znajdują się w wyjątkowo ciężkim położeniu życiowym, a więc osoby, które nie mają żadnych możliwości zdobycia środków na pokrycie kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Ocena sytuacji życiowej skarżącej, jakkolwiek wskazuje na znaczące kłopoty zdrowotne oraz niezbyt wysoki dochód nie pozwala jednak stwierdzić, że strona zasługuje zarówno na pełne zwolnienie od kosztów sądowych jak i na poniesienie przez Skarb Państwa wydatków związanych z pokryciem kosztów udziału fachowego pełnomocnika.
Wskazać bowiem przyjdzie, że strona dysponuje stałym źródłem dochodu w wysokości 1400 zł. Nie negując zasadności wydatków związanych zarówno z leczeniem jak i koniecznością opieki nad domem nie można z pola widzenia tracić faktu, że skarżąca uzyskuje wsparcie materialne ze strony swojego potomstwa. Nie podała ona co prawda wielkości tego wsparcia, nie mniej jednak można oczekiwać, że jej synowie będą w stanie wygospodarować dodatkowe środki na wydatki związane z postępowaniem sądowym, zwłaszcza, że nie podano jakiejkolwiek okoliczności, która przeczyłaby tej tezie. Analizując całokształt podanych przez skarżącą informacji uznano, że zasadnym jest zwolnienie jej od kosztów sądowych (poza wpisem od skargi, który uiściła wcześniej), albowiem zdobycie funduszy na ten cel mogłoby stanowić dla niej pewną trudność i konieczność zrezygnowania z wydatków o charakterze niezbędnym. Z drugiej strony, o ile strona uznałaby udział fachowego pełnomocnika za niezbędny, w pierwszej kolejności winna zwrócić się o wsparcie do swoich synów, a dopiero wówczas, gdyby okazało się, że nie mogą jej go udzielić - wystąpić o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.