Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. F. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tego organu z dnia [...]r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty R. z dnia [...]r. nr [...] mocą której wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa część nieruchomości położonej w B. oraz przyznano skarżącemu odszkodowanie z tego tytułu.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia [...]r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...]r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem dnia 27 stycznia 2010 r. referendarz sądowy oddalił wniosek F. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec uprawomocnienia się powyższego postanowienia Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 25 lutego 2010 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 listopada 2009 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie z dnia [...] r. została odebrana osobiście przez skarżącego w dniu [...] r., powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu [...] r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.