Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta K. w sprawie wykupu lokalu mieszkalnego.
Na mocy powyższej uchwały Rada Miejska w K., działając w oparciu o treść art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.
z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej kpa, uznała skargę A. B. za bezzasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Sąd administracyjny nie nadzoruje działalności organów administracyjnych, lecz zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, dokonuje kontroli administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na:
- - decyzje administracyjne,
- - niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),
- - inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- - inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Jak również w określonych przez ustawę przypadkach bezczynności tych organów.
Tymczasem zaskarżoną uchwałę Rada Miejska w K. podjęła po rozpoznaniu skargi A. B., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 229 pkt 3 kpa. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Nie posiada ona jednakże cech środka prawnego uregulowanego w kpa lub w procedurach szczególnych. Uruchamia bowiem jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia. Owe zawiadomienie o załatwieniu skargi może być kwestionowane jedynie nową skargą.
W świetle powyższego zaskarżona uchwała nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jej niezgodność z prawem, albowiem ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd bowiem kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy.
Powyższe okoliczności stanowią podstawę do uznania, że skarga A. B. jest niedopuszczalna, co obliguje Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.