Uzasadnienie
Przedmiotem skargi, a zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], orzekająca o uchyleniu i przekazaniu do ponownego rozpoznania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...], na mocy której umorzono postępowanie administracyjne w sprawie przydomowej oczyszczalni ścieków wybudowanej przez A. i R.Z.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania, skarżący podnieśli, że od kilku lat nie mogą korzystać z przydomowej oczyszczalni ścieków, co znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie. Prowizorycznie korzystają bowiem z fragmentu oczyszczalni, użytkując go jako bezodpływowy zbiornik na nieczystości o niewielkiej pojemności.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby następstwa o jakich mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a. W szczególności zasadniczym rezultatem jej wydania jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu I instancji, która orzekała o umorzeniu postępowania w przedmiotowej sprawie. Nie oznacza to jednakże, że skarżący zostaną pozbawieni możliwości korzystania z przydomowej oczyszczalni ścieków. Czy tak istotnie się stanie zależy bowiem od wyniku postępowania administracyjnego, przeprowadzonego przez właściwy organ. Nadmienić również trzeba, że skarżący nie podnieśli żadnego argumentu, który wskazywałby, że w zaistniałej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji będzie oznaczało wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.