Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. S. S. i K. S. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a zatem z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa L. w części dotyczącej wywłaszczenia skarżących z własności nieruchomości rolnej zabudowanej z przeznaczeniem pod zabudowę północnej obwodnicy miasta L. w ciągu drogi krajowej nr [...] [...].
Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 listopada 2008 r. II KO 90/07 przedmiotowa skarga została przekazana organowi celem nadania jej dalszego biegu zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Skargę złożono w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., zatem kierując się wskazaniami zawartymi w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1986 r. (sygn. akt III AZP 12/1986, LEX nr 11723), należało uznać, że w tej właśnie dacie skarga została wniesiona do Sądu.
Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2007 r. zobowiązał skarżących do wykazania, iż po podjęciu zaskarżonej uchwały a przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wystąpili oni do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe strona skarżąca we wskazanym terminie nadesłała kserokopię pisma z dnia [...] r., jednakże nieustosunkowując się do przedmiotowego wezwania, zawnioskowała o połączenie niniejszej sprawy ze sprawą zawisłą przed tut. Sądem o sygn. akt II SA/Gl 1069/07, ze skargi skarżących na decyzję Wojewody S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości, do wspólnego rozpoznania.
Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 12 lutego 2008 r. wezwał skarżących do pełnego wykonania wezwania poprzez jednoznaczne stwierdzenie, czy po podjęciu zaskarżonej uchwały, tj. w dniu [...] r. a przed wniesieniem skargi do Sądu na tę uchwałę, tj. w dniu [...] r. wezwali oni Radę Gminy K. do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak, to do nadesłania odpisu tegoż wezwania z informacją, czy została im udzielona odpowiedź - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] r. K. S. poinformował, iż wobec braku podstaw prawnych w ustawie o samorządzie gminnym do wzruszenia zaskarżonej uchwały, strona skarżąca nie wystąpiła ze wskazanym wezwaniem, natomiast podjęła cyt.: "interwencję u Wojewody S.", nieprecyzując dokładnie o jakie działania chodzi. W powołanym piśmie nadto wskazano, iż o fakcie naruszenia prawa przez decyzje w przedmiocie wywłaszczenia, skarżący dowiedzieli się z doręczonych im przez organy dokumentów, w szczególności z odpisu powołanej powyżej decyzji Wojewody S. z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej zwaną u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie dopełnili trybu warunkującego skuteczne zaskarżenie uchwały Rady Gminy K. dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W tym miejscu zaznaczyć przyjdzie, iż wskazane wyżej wystąpienia skarżących do Wojewody S., jako organu niewłaściwego w sprawie, nie mogą być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Zważyć bowiem należy, iż zaskarżona w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1069/07 decyzja Wojewody S. z dnia [...] r. wydana została po wniesieniu przez skarżących w niniejszej sprawie skargi. Tak więc, gdyby nawet przyjąć, iż podjęte zostały jakiekolwiek kroki w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nawet przed niewłaściwym organem, to byłyby one i tak nieskuteczne przed przekazaniem Radzie Gminy K., bowiem miały miejsce dopiero po wniesieniu skargi w rozpoznawanej sprawie.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 4 p.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Nadto, wyjaśnić przyjdzie, iż orzeczenie sądu administracyjnego nie pozbawia skarżących ochrony prawnej, jako że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być złożone do właściwego organu w każdym czasie, otwierając drogę sądowoadministracyjną.
Nawiązując zaś do pisma skarżących z dnia [...] r., zwrócić należy uwagę, iż nie ma podstaw do połączenia niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt II SA/Gl 1069/07, bowiem sprawy te nie mogą być objęte jedną skargą, ani też nie pozostają ze sobą w związku.