Uzasadnienie
W skardze z dnia 24 listopada 2011 r. S. D. - opiekun prawny J. i M. K. zawarł wniosek o zwolnienie ich od kosztów sądowych.
Na wezwanie Sądu S.D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na druku urzędowego formularza, nie zaznaczając jednakże jego zakresu. Z treści formularza wynika, że jego podopieczne nie posiadają żadnego majątku ani też dochodów i zamieszkują w domu dziecka.
Pismem z dnia 29 grudnia referendarz sądowy wezwał S.D. do sprecyzowania zakresu wniosku, poprzez wskazanie, czy domaga się (w imieniu swoich podopiecznych) zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części), czy też wnosi również o ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu.
W odpowiedzi S. D. wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych a także o ustanowienie adwokata z urzędu.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Mając na uwadze sytuację majątkową i życiową skarżących, a przede wszystkim fakt, że są on wychowankami domu dziecka, nie posiadają żadnego majątku ani tez żadnych dochodów niepodobna przyjąć, że w jakimkolwiek zakresie będą one w stanie ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Wobec powyższego uznano, że zasadnym jest całkowite zwolnienie ich od kosztów sądowych. Przywołane wyżej okoliczności uzasadniają również przyznanie im adwokata z urzędu, albowiem nie można oczekiwać, że będą one w stanie samodzielnie skorzystać z usług fachowego pełnomocnika.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.