Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 maja 2012 r. sprecyzowanym, na żądanie Sądu, w piśmie z dnia 26 lipca 2012 r. P. L., działający w imieniu A. L., wniósł skargi na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. nr [...] oraz na pismo tego organu z dnia [...] r. nr [...].
Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2012 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II rozdzielił powyższe skargi. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. nr [...].
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. w piśmie z dnia [...] r. wyjaśnił, że zgłoszone przez A. L. żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] r. nr [...] udzielającą inwestorowi - Gminie B. pozwolenia na użytkowanie sieci wodociągowej wraz z infrastrukturą nie pochodzi od strony. Organ powołując się na treść art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane wskazał, że stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu jest wyłącznie inwestor i to tylko jemu przysługuje prawo zgłoszenia żądania o wznowienia postępowania. Jednocześnie organ poinformował, że z urzędu podejmie czynności sprawdzające zasadność zarzutów zawartych w skardze, mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania oraz, że ze względu na brak statusu strony nie będzie informował A. L. o dalszych czynnościach.
W skardze na powyższe pismo A. L. podniósł, że art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane dotyczy postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu, a nie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Skarżący wskazał, że jako właściciel nieruchomości, na której zlokalizowany jest obiekt budowlany objęty decyzją o pozwoleniu na użytkowanie (przyłącze wodociągowe) posiada przymiot strony w postępowaniu w sprawie o wznowienie postępowania. Podkreślił, że przedmiotowa inwestycja stanowi zagrożenie dla jego nieruchomości, ponieważ istnieje prawdopodobieństwo zamrożenia wody w rurociągu i w związku z tym zniszczenia jego nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada m.in., czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. stwierdzenie braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, skutkuje odrzuceniem skargi. Zakres właściwości sądów administracyjnych wyznaczają przepisy art. 3-5 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają skargi na decyzje administracyjne, postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 a powyższego przepisu.
W świetle tej regulacji, niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego jako, że przedmiotem skargi nie jest akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Zaskarżone pismo z dnia [...] r., choć pochodzi od organu administracji publicznej, to jednak nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności pismo to nie jest decyzją ani aktem z zakresu administracji publicznej o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tego przepisu. Jest to pismo informujące A. L. o odmowie dopuszczenia go do udziału w sprawie w charakterze strony w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie o pozwolenie na użytkowanie. Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego przepisy z zakresu procedury w postępowaniu administracyjnym nie dają podstawy do orzekania w formie postanowienia, czy też jakiegokolwiek innego aktu, o uznaniu danego podmiotu za stronę już toczącego się postępowania (postanowienia NSA z dnia 21 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 855/07, z dnia 16 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 1523/09, czy z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 1435/12).
Ustalenie czy żądanie pochodzi od strony, powinno nastąpić w decyzji lub postanowieniu rozstrzygającym sprawę co do jej istoty, natomiast weryfikacja czynności procesowych organu związanych z ustaleniem przez organ kręgu stron postępowania dokonywana jest w ramach toczącego się postępowania administracyjnego, przy wykorzystaniu odpowiednich środków prawnych. Przedmiotowego pisma nie można zakwalifikować jako aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ponieważ po stronie organu nie powstał ustawowy obowiązek do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie uznania skarżącego za stronę postępowania.
Gdyby nawet przyjąć, czego Sąd nie podziela, że przedmiotowe pismo jest decyzją lub aktem z zakresu administracji publicznej, to i tak w świetle obowiązujących przepisów, skarga na nie byłaby niedopuszczalna. W pierwszym bowiem przypadku skarga nie przysługiwałaby, ponieważ skarżyć można tylko decyzję wydaną przez organ II instancji (art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.), natomiast przy teoretycznym założeniu, że jest to akt, skarga powinna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.)
Na marginesie należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o pozwolenie na użytkowanie. Organ zaskarżonym pismem z dnia [...] r. nie odniósł się do zgłoszonego żądania, a jedynie poinformował skarżącego o odmowie dopuszczenia go do udziału w postępowaniu, wskazując kto może być stroną w takim postępowaniu. Wobec nie załatwienia wniosku skarżącego w formie przewidzianej prawem, skarżący może skorzystać ze skargi na bezczynność organu po uprzednim wyczerpaniu drogi przewidzianej w art. 37 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, skargę należało uznać za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.