Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 grudnia 2020 r. Wojewoda Śląski zaskarżył w całości do tutejszego Sądu uchwałę nr XXII/181/2020 Rady Gminy Miedźna z dnia 23 czerwca 2020 r. w sprawie zaliczenia dróg na terenie Gminy Miedźna do kategorii dróg publicznych i ustalenia ich przebiegu - w częściach, określonych w: § 1 pkt 1 -3 uchwały oraz w załącznikach graficznych nr 1-3 - jako sprzecznej z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W uzasadnieniu podniósł, że konieczną przesłanką do skutecznego podjęcia przez radę gminy uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest legitymowanie się przez gminę prawem własności do gruntów, po których droga taka przebiega. Na tę okoliczność przytoczył szereg orzeczeń sądów administracyjnych. Tymczasem, z pisma Zastępcy Wójta Gminy Miedźna Nr OR.0711.6.2.2020 z dnia 2 lipca 2020 r. oraz załączonych do niego dokumentów wynika, iż Gmina Miedźna nie jest właścicielem wszystkich gruntów, przez które przebiegają drogi wskazane w § 1 pkt 1 - 3 uchwały (ul. Oświęcimska, ul. Poprzeczna, ul. Kopalniana), których przebieg został określony w załącznikach Nr 1-3 do uchwały), tj.: działek o numerach: 624/11, 621/11, 628/11, 618/11, 629/11 i 611/37 ark. 2, obręb Wola oraz 1998/37, 2000/37 ark. 4, obręb Wola, jak również 1999/37 ark. 4, obręb Wola. Działki te stanowią własność Skarbu Państwa oddaną w użytkowanie wieczyste Gminie Miedźna.
Odpowiadając na skargę Wójt Gminy Miedźna wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że przepisy ustawy o drogach publicznych, a w szczególności art. 7 będący podstawą podjętej uchwały nie zawiera zapisów jednoznacznie przesądzających, iż zaliczenie drogi do kategorii dróg publicznych dotyczy tylko i wyłącznie dróg przebiegających na nieruchomościach stanowiących własność gminy. Wskazał, iż uchwała dotyczyła nieruchomości będącej w użytkowaniu wieczystym gminy. Dlatego też, nieuprawnionym jest odmawianie prawa do decydowania o niej jej użytkownikowi wieczystemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Trafnie podniósł skarżący, że z mocy art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (obecnie Dz. U. z 2020 r. poz. 470), drogi gminne stanowią własność właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Prawo użytkowania wieczystego gruntu nie jest zaś tytułem prawnym równoważnym z prawem własności. Inna jest bowiem istota obydwu tytułów prawnych. Powyższa regulacja przesądza zaś, że w tym wypadku jedynie przymiot właściciela, przysługujący gminie, uprawnia właściwy organ do zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych. Taki pogląd potwierdza też przywołane w skardze orzecznictwo sądowe.
Jak wynika z treści skargi, odpowiedzi na skargę oraz przesłanych akt związanych z podjęciem zaskarżonej uchwały (i nie jest to kwestia sporna), część wskazanych w § 1 pkt 1-3 zaskarżonej uchwały działek nie jest własnością Gminy Miedźna. Zatem podjęcie w stosunku do dróg biegnących przez te działki uchwały, o której mowa w art. 7 ustawy nastąpiło (w wyżej podanych częściach), z istotnym naruszeniem prawa
Z tych względów skarga musiała odnieść skutek z mocy art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).