Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o zatrzymaniu S. R. prawa jazdy kategorii B w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach S. R. działający przez fachowego pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że jest on uzasadniony groźbą spowodowania nieodwracalnych skutków. Skarżący nie jest w stanie korzystać z pomocy innego kierowcy przy wykonywaniu ciążących na nim obowiązków pracowniczych. Prawo jazdy jest mu niezbędne, by zdobywać środki na utrzymanie siebie i rodziny. Brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może spowodować znaczne utrudnienia w wykonywaniu pracy zawodowej skarżącego i bezpośrednio przełożyć się na jego sytuację zawodową, rodzinną i materialną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., postanowienie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to skarżący w swym wniosku winien wykazać (uprawdopodobnić w sposób graniczący z pewnością) istnienie takich okoliczności.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym nie wykazał, by wykonanie tej decyzji mogłoby spowodować powstanie po jego stronie szkody i to w rozmiarze znacznym.
Niewątpliwie zatrzymanie prawa jazdy wiąże się z uciążliwościami, na które zwraca uwagę pełnomocnik skarżącego. Jednakże są to normalne następstwa utraty uprawnień do kierowania pojazdami, które nie wpisują się w którąkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Skutki te można ogólnie scharakteryzować, jako utratę możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się za pomocą pojazdów mechanicznych w celu realizacji codziennych potrzeb - w tym także zarobkowania. Uciążliwości te wiążą się zasadniczo z koniecznością korzystania z komunikacji zastępczej, pomocy rodziny czy znajomych, a nawet zatrudnieniem zawodowego kierowcy celem kontynuowania dotychczasowej działalności gospodarczej. Nie wykazano natomiast, aby w przypadku skarżącego utrata uprawnień do kierowania pojazdami przekraczała powyższe typowe następstwa w stopniu pozwalającym uznać, że zaistniała okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o zatrzymaniu uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. Takie szczególne okoliczności w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i nie zostały nawet przez skarżącego zasygnalizowane. Co do zasady nie może o nich przesądzać zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, gdyż na obecnym etapie postępowania sąd administracyjny nie może badać jej legalności. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozstrzygnięta zostanie przez sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.