Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku W. P., postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Gl 959/17, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...]. Sąd uznał bowiem, że skarżący nie uprawdopodobnił należycie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa.
W ustawowym terminie skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie. Jego zdaniem, Sąd przy ocenie przesłanek wynikających z powyższego przepisu nie uwzględnił faktu, że wobec egzekucji kosztów wynikających z zaskarżonej decyzji istnieje możliwość wypowiedzenia skarżącemu udzielonego kredytu, ta zaś okoliczność wiązać będzie się z kolejną egzekucją wynikającą ze zobowiązań kredytowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 Ppsa, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, bez konieczności poddania go kontroli instancyjnej sprawowanej przez sąd drugiej instancji.
W omawianej sprawie, w świetle argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zażalenia zachodzą podstawy do zastosowania wyżej wskazanego przepisu, co uprawniało Sąd do uchylenia kwestionowanego postanowienia z dnia 3 kwietnia 2018 r. i ponownego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie wobec wywodów skarżącego, przedstawionych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które zostały doprecyzowane argumentacją zażalenia, Sąd uznał, że wniosek ten należy uwzględnić.
Ponownie rozpatrując sprawę Sąd wziął bowiem pod uwagę prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnych następstw, jakie wiązałyby się egzekucją obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji w kontekście ciążących na skarżącym zobowiązań kredytowych, udokumentowanych w ramach prowadzonego postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 195 § 2 i art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.