Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. R., osadzony w zakładzie karnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 2 września 2010 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, a ponadto zobowiązał skarżącego do usunięcia braku formalnego tej skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi zostały doręczone skarżącemu w 15 września 2010 r.
W dniu [...] r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła do sprawy pełnomocnika w osobie adwokat A. Z. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił przedmiotową skargę z uwagi na jej brak formalny. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r.
W dniu [...] r. w/w pełnomocnik wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi podkreślając, że skarżący przebywa w zakładzie karnym i nie miał możliwości przesłania do Sądu wymaganego odpisu skargi. Wraz z wnioskiem został usunięty brak formalny skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ustawą, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy).
Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że siedmiodniowy termin do złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dacie doręczenia jego pełnomocnikowi odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu [...] r. Wniosek złożony w siedzibie Sądu w dniu [...] r. został zatem wniesiony w terminie. Jednocześnie dokonana została uchybiona czynność, czyli złożono wymagany odpis skargi. Przechodząc natomiast oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego w wystarczający sposób uprawdopodobnił brak winy skarżącego w niedopełnieniu w terminie przedmiotowej czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej ostatniej przesłanki należy mieć bowiem na uwadze obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie bez znaczenia pozostaje okoliczność pobytu skarżącego w zakładzie karnym.
Niewątpliwie ma on bowiem ograniczone możliwości podejmowania czynności procesowych i nie dysponując odpisem skargi nie mógł przyjechać do siedziby Sądu celem sporządzenia tego odpisu. Oczywiście można rozważać sytuację, w której skarżący w odpowiedzi na wezwanie mógł wystąpić do Sądu z pisemnym wnioskiem o sporządzenie wymaganego odpisu skargi. Należy mieć jednak na uwadze, że wniosek ten zgodnie z odrębnymi przepisami podlega opłacie kancelaryjnej, zaś skarżący w siedmiodniowym terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie go od wszelkich kosztów sądowych, albowiem nie posiada żadnych dochodów. Uznając zasadność tego wniosku referendarz sądowy postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości. Okoliczność ta miała zatem miejsce już po upływie terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Mając powyższe na uwadze należało przywrócić skarżącemu termin do usunięcia braku formalnego skargi, stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy.